die goeie ouwe frank

sedert de invoering van de euro is ons geld praktisch gehalveerd in waarde. geef mij maar die goeie ouwe frank. hetzelfde geldt voor de man, die werkt in ons instituut het begijnenhofje: degelijk en betrouwbaar. hij is een man zonder franje, middelgroot en slank van postuur en hij kijkt met een open vizier de wereld in. hij heeft prachtige staalblauwe ogen, die je vriendelijk aankijken met een zweem van ironie. zijn wilde haren heeft hij in de loop van de jaren verloren, maar toch komt hij ronduit op voor zijn opvatting en mening. als hij op de praatstoel zit is het een echte kletskop en dat is hem aan te zien. dus wordt zijn markante kop gekenmerkt door een schone schedel. het verlies van zijn hoofdharen compenseert hij met forse baardgroei en door zijn handen uit de mouwen te steken. kortom hij is het prototype van manlijkheid.

het mag geen verwondering wekken, dat hij is gevallen voor een vrouw met getoupeerd haar, bijna een sierstuk en je ziet aan haar, dat zij even betrouwbaar en standvastig moet zijn als haar man, al was het maar omdat zij met haar haar alle dagen dezelfde sier maakt. en om het verschil met haar en haar man te handhaven houdt ze hem en zijn haar aan de korte kant.

het "dr. willems instituut"

daar werkt een man, die wij dr. willems zullen noemen, omdat we dan zeker niet zullen weten over welke werknemer het gaat en de anonimiteit verzekerd is. omdat hij klein van stuk is, compenseert hij zijn tekortkomingen met een ego om u tegen te zeggen. daarom staat het epitheton dr. voor zijn naam. hij meent, dat iedereen bij hem in dienst is als ware hij dr. willems zelf, met dit verschil echter, dat hij zijn medewerkers niet of sporadisch en dan nog willekeurig beloont voor verleende hand- en spandiensten. soms compenseert hij bepaalde personen in natura. ik denk dan ook aan dr. vesalius, die hij studenten doorstuurt voor anatomische lessen. je zou hem best kunnen vergelijken met een marionet, die zelf de touwtjes in handen wil nemen om anderen te manipuleren. hij werkt het liefst op de achtergrond en probeert op ondemocratische wijze zijn collega’s te bypassen. en omdat hij klein van stuk is en zijn ego groot, laat hij zich niet tegenspreken. zo nodig slaat hij met de vuist op tafel om zijn zin door te drijven en ik heb me laten vertellen, dat hij af en toe onder de gordel slaat en zelfs een knietje plaatst.

het dominicaantje

bij ons op het werk werkt een man, die ik voor het gemak dominicaan noem, niet omdat hij van origine uit de dominicaanse republiek komt, maar omdat er enige analogie bestaat met zijn patroonheilige. hij is een vrij fors gebouwde man, met een rond en openhartig gezicht met kort amerikaanse bebop op zijn kop, reeds grijs getint door zijn werk en niet van zijn middelbare leeftijd. hij beschikt over een gezonde dosis humor en je zou kunnen zeggen, dat hij iets weg heeft van ene toon hermans. je ziet aan desbetreffende, dat hij alles al heeft gezien behalve de republiek zelf. daar staat tegenover, dat hij een manager is in volksgezondheid en als het ware zijn eigen republiekje beheert, hetgeen hem niet slecht afgaat. hij communiceert het liefst via het prikbord van de computer, om allerlei zaken onder de aandacht te brengen. hij is nauwgezet en consciëntieus en verlangt hetzelfde van zijn onderdanen (wist u tussen haakjes, dat zijn patroonheilige st. dominicus de grondlegger was van de inquistie? :) maar hij is toch geliefd en sportief. noordzeevissen is zijn geliefde hobby en daar laat hij alles voor staan, zelfs zijn haaiebaai, die hij voorheen aan de haak heeft geslagen. maar, omdat hij dacht, dat sommige zouden kunnen denken, dat hij die haai gekocht zou kunnen hebben in de viswinkel tropicana, heeft hij zich laten vereeuwigen op de gevoelige plaat met haai en al.