de spagaat

ik spring van blijdschap in de lucht,
een korte dans, een snelle vlucht
van weidse spagaat, die je even laat
zien, waar het om gaat misschien.
den dans ontspringen, de sprong
te wagen, ja even de hemel zien.

uit de bundel: het aards paradijs

feest

feest als experiment
gekinkel van een muziekband
muziek, muziek van joris
feest op st. joris
voor jan en alleman

schreeuwt lacht herrie
wazige geluiden dringen door
tot een dronkemans oor
lalt en bralt
hij neemt nog een pint
voor hem zit er muziek in’t
feest, mee deint hij,
de maat van de jazz
geeft hem les
hij gaat hinken,

vlugger drinken
geklots van biljart,
dat hem tart
botst dan
tegen d’een op
op is zijn bier
een been

loopt langs hem heen
mee deint hij koddig,
loddig
kijkt hij met

bloeddoorlopen ogen
en ziet mensen pogen
te blijven staan
eilaas het lukt niet
neemt dan subiet
er nog een, twee, drie
terwijl hij achter de tapkast
zat zat nee, lag
tenminste niet erg stevig
sfeer licht dorst
gevolg jan lollig
voorbij het gefluister
overstemd door gelach
gelag muziek feest

heelal

kom eet stof
van ster en staart
doe een wens
naar mensen aard
wie anders
zou deze verbinden
dan mensen kinderen

een filosoof
heeft eens gewaagd
het schijnt dat
de melk weg draagt
daarom is
die staart zo wit
die staart van stof
die zo zijdelings zit

kom eet papaver
opium voor volk
vergeet palaver
droom als een wolk
en wens elke mens
van vluchtig volk
zijn eigen grens