rerum novarum

geachte moeder overste,

binnenkort krijgt u een nieuwe novice onder uw hoede. haar naam is mary ann en zij meent dat zij haar wereldse verlangens in uw klooster kan begraven. wij weten, dat niets minder waar is, maar daarom moeten wij haar nog niet desillusioneren, immers het is juist daarom, dat zij wil intreden in de orde omdat zij in haar seculier leven haar wereldse verlangens niet in orde kan krijgen.

zij heeft reeds gezondigd tegen het zesde en negende gebod en nu zij zelf geen maagdenslot meer draagt, wil zij zich een nieuwe kuisheidsgordel verwerven door in te treden in het noviciaat om zich geheel te wijden aan de heilige maagd maria en haar nieuwe heer jesus, eerst nadat zij zich van haar gerechte heer heeft laten scheiden en afscheid heeft genomen van al haar vrienden.

pastor jezubel zal in de wolken zijn met deze nieuwe discipel die van wanten weet en hij zal haar doen bekeren door het opleggen van zijn penitenties. dan zal zij als het ware non-stop de aflaten kunnen verdienen om het rijk der hemelen te mogen betreden. wilt u pastor jezubel ter zijde staan met alle mogelijke middelen opdat haar verlossing nabij moge zijn,

abt hiëronymus

rouwbeklag uit het verleden

u moet niet alles zo letterlijk nemen, het leven én de dood, die erop volgt, zijn al serieus genoeg. uit dien hoofde is het somtijds geoorloofd om tijdelijk uit te stijgen boven de dagelijkse bekommernissen door aan een aards genoegen iets hemels toe te dichten. zoals u weet hebben wij den vrijen wilkeuze van god gekregen met dien verstande dat wij ook het verkeerde mogen en het goede kunnen kiezen. deze keuze is individueel en veronderstelt de aanwezigheid van een geweten, dat in het verleden gevormd is door normen en wetten en impliceert derhalve een verscheiden en gevarieerd normbesef. desalniettegenstaande zijn schuld en boete terugkerende thematieken. daarom, weledelgestrenge vrouwe, wilt u mij niet euvel duiden, dat ik even mijn gemene gedachten heb laten gaan, weliswaar bedoeld als ene kwinkslag, deels door uwen aantrekkelijkheid en deels door mijn al te ruime fantasie, waarvan ik mij terdege bewust was, getuige mijn schuldgevoelens. het vagevuur is nog te goed voor mijn nederig personage.

ter communie gaan

in kleine seriële pakketjes denkeenheden maak ik kenbaar dat ik besta voor mijzelf en voor jou op voorwaarde dat je mij kunt ontvangen. denkunits zouden uitgedrukt kunnen worden in een maat van energie. het produceren ervan kost denkkracht, energie ontleend aan mijn innerlijke atoomcentrale, het levende zijn, gemoduleerd door eigen gedachtegang en wilbestemming.

eenmaal verzonden in tijd en ruimte, gesublimeerd in teken en taal, slaan zij aan bij degene, die ingesteld is op ontvangst. daar vindt bij goede afstemming demodulatie plaats van het medegedeelde, tekens worden tot tekst en laten zich vertalen door bijgrijpen van associatieve mogelijkheden van de gevoelige geest. en zie, energie wordt getransformeerd naar innerlijke warmte.

deze warmte, vergelijkbaar met een aangeslagen atoom, brengt de boodschap van mijn gedachten over zoals bedoeld met finaliteit. de kwaliteit van de wilskracht en wilbestemming geven de mate aan, waarin de andere atoomcentrale wordt aangeslagen, de totale hoeveelheid energie, onttrokken aan de bedenker en gegeven aan de ontvanger, de schenker van warmte.

communicatie, wat is dat? kun je geëxcommuniceerd worden door een ander? heb je internet en een modem (modulatie-demodulatie) nodig om te kunnen communiceren of zijn het slechts hulpmiddelen? is afstand in tijd en ruimte nodig om van communicatie te spreken? als identiteiten samenvallen, gaan wij dan ter communie?