de klikspaan mentaliteit

wanneer iemand zich gekrenkt voelt door anderen, is het niet zo simpel om daar op een adequate en volwassen manier op te reageren. het desbetreffende onderwerp ter sprake brengen met de persoon in kwestie is een goede methode om gevoelens van ongenoegen te kanaliseren en te verwerken.

liever nog vertellen wij anderen, hoe slecht hij zich heeft gedragen, hij moet welhaast een slecht mens zijn. immers het is desbetreffende persoon, die bij jou het leed heeft veroorzaakt. merkwaardig is te noemen dat de klikspaan - om deze slechte karakteristieken te verklaren - vaak het uiterlijk van de desbetreffende persoon als excuus gebruikt.

het feit, dat desbetreffende persoon er niet uitziet zoals "normale" mensen, impliceert dat "normaal" kennelijk een normatieve waarde bezit. het lijkt mij logisch dat de klikspaan meer dan gemiddeld normaal moet zijn. leuk om er een gausse-kromme van te maken. u begrijpt het al het klikken is als het ware een normale omgangsvorm geworden.

van deze klikspaan mentaliteit wordt maar al te graag gebruikt gemaakt door ons wel bekende instituten met niet anders dan de bedoeling om de meute, de stompzinnige hard werkende en arme middenklasse er onder te houden dmv intimidatie en sancties. uit het het verleden weten wij maar al te goed, dat dictators meesters waren in dit soort manipulaties zoals het aanmoedigen van klikken.

het wordt tijd om deze klikspaan mentaliteit zo snel mogelijk af te schaffen. trouwens, waar halen de vertegenwoordigers van de instituten het recht vandaan? toch niet omdat onze goede maatschappij dat voorschrijft ;) ? en u weet net zo goed als ik, dat de privacy altijd wordt geschonden zogenaamd in het belang van de zaak.

de klikspaan mentaliteit is niet een nieuw verdedigings- maar eerder een oud aanvals-mechanisme van opgeblazen mensen, die denken, dat zij belangrijker zijn dan anderen. opblazen die hap.

een "president" geschapen

vandaag stond in hbvl dat erotisch chatten een grond tot echtscheiding is. het hof aanvaardt een chatsessie als bewijs op voorwaarde, dat deze niet via ongeoorloofde middelen is verkregen. hetzelfde geldt voor sms berichten en e-mails. volgens frederick swennen, professor in familirecht aan de universiteit van antwerpen, is privacy niet absoluut vooral niet binnen het huwelijk. hij noemt andermans post inkijken een gezonde nieuwsgierigheid, evenals het meeluisteren als de ander telefoneert en meekijken als de ander aan het chatten is. jammer genoeg laat hij zich niet uit over het controleren van het slippertje, voordat deze wit gewassen wordt.

dit is natuurlijk weer een typisch belgische oplossing en waarschijnlijk zal frederick zijn opleiding in het katholieke leuven genoten hebben. immers, de inhoud van de chatsessie, het sms-berichtje en e-mail verandert niet, ongeacht of er een paswoord op zit ja dan nee. bovendien is bij mijn weten elke chatbox en e-mailbox beveiligd door een paswoord en meestal is dat paswoord via ongeoorloofde wijze verkregen door de echtgenoot. daarenboven zijn sommige vrouwen niet zo handig op de pc, soms weten zij niet eens, dat hun chatsessie wordt opgeslagen. ook kan er door de echtgenoot msn+ geinstalleerd zijn, een progje, dat ongevraagd alle chatsessies controleert.

hebben wij het niet eens over het feit, dat je alle geheimen van de pc kunt achterhalen, dankzij onze alom bekende microsoft, meester in het spioneren en berucht om zijn spyware. sedert het contract met george w. busch is er een nieuwe definitie van privacy gelanceerd met de snelheid van een raketwerper. ik vraag mij af waarom wij zo geshockeerd zijn door de khimar (het hoofddoekje) van de moslimvrouwen, terwijl wij zelf onze echtgenotes er een aantrekken. de analogie met professor swennen en/of het katholieke geloof dringt zich op, maar onthoudt dat hij, die trouwt doet goed, maar dat hij die niet trouwt doet beter, al was het maar, dat de privacy beter is beschermd.

seksistisch gedrag

het is vreemd, dat seks schijnbaar is ingeburgerd in belgië (en nederland). je kunt geen tv-zender aanzetten of het gaat over seks (of geweld). voorheen en nog steeds wordt de vrouw als lustobject gezien, de reclame, de mode etc. zijn sprekende voorbeelden. maar de laatste jaren is er is een nieuwe tendens bij gekomen getuige programma’s als temptation eiland en nog vele anderen. de vrouw (of man) als spel-en-prooi-object met de goedkeuring van de openbare zenders en indirect van de maatschappij.

de kaneelstokken worden aangereikt, in de hoop dat de vrouwen eraan zullen likken. willens en wetens worden relaties op een onkiese manier blootgesteld aan de oerdriften van de mens, met goed verzonnen smoezen, dat een goede relatie daartegen bestand zou moeten zijn. en een rits van psychologen worden ter verdediging aangevoerd en zoals altijd geldt ook hier, dat hoe groter het aantal, hoe onwaarschijnlijker de waarheid. reality-tv noemen ze dat, de kijkcijfers zijn het bewijs.

maar als iets soortgelijks op meer persoonlijk vlak speelt, dan gaan alle haren overeind staan en wordt dergelijk gedrag ineens als onfatsoenlijk bestempeld. ik meen, dat ze zoiets in nederland hypocrisie noemen. maar in belgië zitten ze er niet mee in hun maag en noemen ze dat anders. niet dat dat in belgië niet mag, maar het moet in het geniep gebeuren (want dat is lekkerder en het blijven bourgondiërs). ook hier komt de tweeslachtigheid van de staat en burger op pregnante wijze naar voren.